Turkana Meer, is een jadegroen kleurend woestijnmeer in het droge noorden van Kenia grenzend aan Ethiopië. De streek rond Lake Turkana is beroemd geworden als één van de grootste bronnen van het bewijs van ons vroegere bestaan. Het is hier winderig, het meer ligt in het woestijnachtig gebied, ongeveer 650 kilometer over de weg ten noorden van Nairobi. Vooral door de temperatuur en de geografische onbereikbaarheid behoudt Turkana het wilde karakter. Hier komen veel nijlkrokodillen voor en de rotsen rond het Turkanameer zijn een thuis voor schorpioenen en Echis. Hoewel het Turkanameer ook wel het 'jade meer' genoemd een populaire bestemming voor een safari of rondreis zijn, is het gevaarlijk terrein voor toeristen zonder gids of ervaring. Algemeen kan Turkana worden beschreven als een fascinerend deel van Kenia.

Het Turkanameer is 60 meter diep, 230 kilometer lang en kent een breedte van 58 kilometer en daarmee is het ook het grootste zoutmeer ter wereld. Het meer loopt ver door in Ethiopië. In dit meer ligt een reusachtig midden eiland, een kleine onherbergzame groep uitgedoofde vulkanen waar het krioelt van de krokodillen. Het Turkanameer heeft veel vis en een nijlbaars van 100 kilogram vangen is hier heel gewoon. De voornaamste zijrivier is de rivier de Omo, die het meer vanuit het noorden instroomt en voor 90% bijdraagt in volume. Andere rivieren van tijdelijke aard ontstaan door overstroming en tijdens sporadische regenval. De op één na grootste rivier de Turkwel River, is nu voorzien van een dam voor hydro-elektrische stroomopwekking op Turkwel Gorge circa 150 km. ten westen van het meer in de Kerio vallei.

De ondergrond bestaat uit steen, lava en zand en is ogenschijnlijk bijna onvruchtbaar, en toch hebben mensen hier veel vee waaronder veel geiten, schapen, ezels, runderen en dromedarissen. Het vee voor de Turkanen is belangrijk als bruidschat en voor het onderhouden van relaties en vriendschap. De Turkanen zijn nomaden en ze bouwen hun huizen in vormen van takkenhutten en ze dragen kralen om hun nek als statussymbool. De hoeveelheid kralen geeft de status van de Turkaanse vrouw aan. De Turkanen zijn net zoals hun omgeving sterk en zwijgzaam en wekken ontzag op.

In het Turkanameer liggen drie eilanden, prozaïscher allen met de naam noord-, midden- en zuid-eilanden. Het centraal eiland is een afzonderlijk nationaal park en is daarom de belangrijkste voedingsbodem van de nijlkrokodil en tevens een plaats waar men ook de gasten per boot naar toe brengt voor een excursie. Onder begeleiding kan men hier een wandelsafari maken van de ene zijde naar de andere zijde van het eiland, echter hier moet men rekening houden met de hoge temperatuur. Big game vissen is een spectaculaire sport op het meer en er zijn hier nijlbaarzen gevangen van meer dan 100 kilo. Sportvisserij op de woeste tijgervis is ook beschikbaar en op een rustiger moment kan worden gevist op de tilapiavis, de populairste vissoort voor het eten in Kenia. Turkana is bekend om zijn indrukwekkende verscheidenheid aan vogels. Ferguson's Golf is een prachtige plaats, in maart en april, om de vogelvluchten in noordelijke doorgang van de Europese migranten vogelsoorten. Het meer kent zelf vele lokale vogelsoorten en een grote verscheidenheid aan watervogels welke overvloedig nestelen op het Centraal-eiland, waaronder de flamingo's.

El Molo stam

De El Molo stam leeft voornamelijk aan de oevers van het Turkanameer en leven van de visvangst. Het is waarschijnlijk tevens de kleinste etnische stam van Kenia. Hun naam is afgeleid van "Molo" wat mens betekent waarbij de herkomst van de stam onduidelijk is. De mythe van de voorouders is dat de El Molo stam vroeger toebehoorde aan de Rendille herders die aan de oevers neergestreken zijn en leefden van visvangst. Een oude gewoonte die nog steeds bestaat is dat men de doden begraaft in grote stenen stapels ter ere aan hun god "Wak". Door gesloten huwelijken uit de naburige gelegen Samburu stam spreekt de stam voornamelijk de taal van de Samburu, slechts een paar ouderen spreken nog de oorspronkelijke inheemse taal. De El Molo leven nog steeds in traditionele koepelvormige hutten, gebouwd van gevlochten acaciatakken bedekt met riet, gras of palmbladeren, bijeen gehouden door matten van geweven palmbladeren met stenen.

Rendille stam

De Rendille stam leeft in het noordoostelijk deel aan de kant van Marsabit, en is deels verwant met een Somalische stam en de Samburu. De verbintenis is ontstaan volgens de legende toen jonge hoeders in aanraking kwamen met de Samburu stam, en ze alleen in het huwelijk mochten treden na het opgeven van het Islamitische geloof. Het middel van bestaan van de Rendille is voornamelijk het onderhouden van hun veestapel die uit veel kamelen, runderen en geiten bestaat. Een bestaan waar de mannen nog rondtrekken naar nieuwe voedselgronden en de vrouwen de hutten bouwen en voor de kinderen, de geiten en de schapen zorgen. Niet lang geleden zijn er projecten gestart om de toekomstige nomaden voor te bereiden op de toekomst waardoor er hier ook scholen gebouwd zijn.

Turkana stam

De Turkanen zijn verdeeld in bosmensen "Nimonia" en de mensen van de grote vlakten de "Nocuro" en bestaan totaal uit ongeveer 20 verschillende stammen. Anders dan andere stammen leven de Turkanen in gemeenschappen gebaseerd op een locatie te vergelijken met een wijk "Adakar" genoemd. De mannen van de Turkanen zijn onderverdeeld in 2 leeftijdsgroepen en te vergelijken met de Masai: de "Nimur", vertaald als de stenen, en "Nerisai", vertaald als de luipaarden.

Bilharzia, ook wel schistosomiasis genoemd, is een wormziekte. De larven van bilharzia leven in water en kunnen de intacte huid doordringen. De besmetting vindt plaats bij zwemmen of baden in het Turkana meer en rivieren in het gebied. In het lichaam ontwikkelen de larven zich tot wormen die in de bloedvaten van darm of blaas leven.